Portrettet: PÅL GORDON PÅ BALLEN

Pål Gordon Nilsen er stemma frå Radiosporten som plutseleg blei eit ansikt på tv. – Eg drøymde aldri om å koma på fjernsyn, seier Pål Gordon. Og krev å bli trudd. Men no er han
altså på plass i tv-ruta. Kvar kveld. Vi snakka med han før VM braut laus.

Pål Gordon Nilsen er NRKs ankermann gjennom 14 sommarkveldar med VM-magasin frå fotball-VM i Japan og Sør-Korea. Han vil gjerne koma heim til deg. Gjennom tv-ruta.

For første gong sender ingen av dei riksdekkande norske tv-kanalane kampane i fotball-VM. I Norge sit Telenor på tv-rettane, gjennom betal-tv-kanalen Canal Digital. Du må enten betala for å sjå direktekampane. Eller zappa til svensk og dansk tv.

– Det er sjølvsagt eit paradoks at kampane ikkje blir sende verken på NRK eller TV 2. Det seier noko om dei vanvittige summane som er involvert når ingen av dei to riksdekkande norske kanalane når opp og får tilslaget på tv-rettane, seier Pål Gordon.

Men sjølv utan kampar på direkten meiner han VM-tilbodet frå NRK er godt. Kvar kveld leier unge Nilsen NRKs timelange VM-magasin.

– Me sender minimum 20 minuttar av kvar kamp. Men i tillegg har me høgdepunkt, analysar, konkurransar, reportasjar og gjester i studio. Så sjølv om me bare sender to heile kampar direkte i NRK i løpet av heile VM, har me ganske god dekning av meisterskapet.

VM-magasin frå Norge
I år har NRK ikkje sendt nokon til Japan eller Sør-Korea for å dekka det som foregår der. Det trur Pål Gordon at kollega Arne Scheie, som har vore på dei fleste fotball-VM gjennom tidene, er meir lei seg for enn han sjølv. Herr Nilsen var i Frankrike under forrige fotball-VM, og opplevde den fantastiske stemninga som var der. Men samtidig meiner han det ikkje nødvendigvis er ei ulempe å ikkje vera til stades der det skjer når ein skal laga VM-magasin frå studio.

– Det er faktisk lettare å skaffa seg oversikt over kva som foregår heimefrå. Når du står midt oppi det heile, er det lett å mista overblikket og vanskeleg å halda seg fullt ut orientert om alt som skjer. Sjølv om du altså får med deg ei stemning du går glipp av i Oslo.

Pål Gordon meiner det ikkje bare er tv-dekninga som er annleis enn forrige gong det var fotball-VM. – Norge er ikkje med denne gongen, VM foregår svært langt borte, kampane går på rare tidspunkt, stort sett midt i arbeidstida til folk flest i Norge. Då trur eg det er heilt greit med ein time magasinsending etter at pølsene er grilla og sola har gått ned på sommarkveldane.

– Men du lar deg riva med sjølv om Norge ikkje er med i år? – Ja. For meg er fotball-VM den største idrettshendinga som skjer.

Heimbyen til sportsjournalistikken
Sjølv om han er frå Kongsberg, byen som sannsynlegvis har fostra fleire sportsjournalistar enn nokon annan norsk by, påstår unge Nilsen at det var tilfeldig at han blei akkurat sportsjournalist.

– Eg har alltid hatt lyst til å bli journalist. Men at det skulle bli sport eg jobba med, er tilfeldig, seier han. – Sjølv om eg neppe hadde søkt om å bli frilansar i Radiosporten om eg ikkje hadde vore så interessert i sport som eg tross alt er.

Ei forklaring på Kongsberg-dominansen i norske sportsjournalistars rekker finst likevel: Seint på 80-talet og tidleg på 90-talet fann du fleire av den unge generasjonen sportsjournalistar i dagens NRK og TV 2 – som Espen og Svein Graff, Carsten Skjelbreid og Pål Gordon Nilsen – ivrig opptekne i RadioLågen. Ifølge Pål Gordon «Kongsbergs beste nærradio på den tida».

Det var altså i lokalradioen unge Nilsen lærte seg sine første journalistiske triks. Seinare blei det formell journalistutdanning ved Gimlekollen Mediesenter og radiolinja ved Høgskulen i Volda.

– Eg hadde høyrt så mykje om medialinja i Volda. Skal du bli radio- eller tv-journalist, er Volda det beste alternativet i Norge. Og det var fine år, ingen tvil om det, seier Pål Gordon.

Frå fotball til snowboard
Etter utdanning og praksis kan han etterkvart brukast til det meste. Som reporter i Radiosporten har han vore utegåande reporter, kommentert alt frå fotball til hopp. Og snowboard – som han i utgangspunktet ikkje kunne noko som helst om.

– Det er nok ikkje alt eg har gjort av snowboardstoff som har vore like bra. I VM i 1999 kommenterte eg til dømes feil mann nesten heilt til mål. Det var ikkje heilt bra.

Pål Gordon meiner sportsjournalistikken har blitt mykje meir variert enn før – og dermed meir interessant å jobba med som journalist. – Sjangeren rommer så mykje meir enn eit enkelt referat om kven som vann. Her er dopingproblematikk, økonomi og politikk på høgt nivå. Svært varierte tema som gjer det interessant å jobba med feltet, seier Pål Gordon.

Men parallelt med det kritiske journalistiske blikket, skal han også underhalda sjåarane, la seg riva med når Norge vinn gull, gi av seg sjølv.

– Me jobbar på sett og vis i underhaldningsbransjen. Det skal vera moro å sjå sport på tv!

Pål Gordon Nilsen tok steget frå å vera ei anonym stemme på radio til å bli eit synleg ansikt på tv rundt juletider i fjor.

– Sjølvsagt var det ein stor overgang å gå frå radio til tv. Fjernsynet har ein heilt annan effekt, eit heilt anna gjennomslag enn radio, merkar Pål Gordon. Men medan «alle» i dag drøymer om å bli journalist eller koma på tv, har Pål Gordon aldri hatt noko mål om å vera på skjermen.

– Hadde det vore poenget, ville eg vore der for lenge sidan. Men etter fem år i Radiosporten, følte eg meg klar for nye utfordringar og å prøva noko nytt.

– Kva må til for å vera ein god programleiar på tv? – For å vera heilt ærleg, veit eg ikkje så mykje om det enno. Men eg trur det er viktig at ein er roleg og trygg, at ein ikkje får panikk om noko går galt. Samtidig er det viktig «å koma gjennom tv-ruta», som ein kallar det.

– Kva tyder det? – Det er eit underleg uttrykk eg ikkje veit om eg har fått heilt tak på sjølv. Men det handlar om at ein liksom skal koma gjennom tv-skjermen og inn i stova til folk.

– Korleis gjer ein det? – Sjølv prøver eg å vera mest mogleg naturleg. Ta ting med eit smil. Og om noko går galt kan eg tenkja: «Det er jo bare tv.»


Tekst: Jan Zahl | Foto: Linda Cartridge